الشيئ : فراموش كرد آن چيز را . و يق : خرجت لحاجة فافهنى عنها فلان افهاها حتى فههت يعنى بيرون شدم براى حاجتى و فلان مرا مشغول كرد تا فراموش كردم حاجت خود را . فهه ( faheh ) ص . ع . درماندهء در سخن . فهه ( fehe ) ا . پ . پاروى كشتيبانى . فههة ( fahehat ) ص . ع . مؤنث فهه : زن درماندهء در سخن . فهيرة ( fahirat ) ا . ع . نوعى از طعام كه شير خالص را با سنگ ريزهء تفسان گرم كرده جوش آورند و سپس آرد در آن ريزند . فهيم ( fahim ) ص . ع . دانا . ج : فهام . فهيه ( fahih ) ص . ع . عاجز و درماندهء در سخن . و سفيه فهيه : عاجز و نادان . فهيهة ( fahihat ) ص . ع . مؤنث فهيه : زن عاجز و درماندهء در سخن . فى ( fi ) ع . از حروف جاره و در چندين معنى استعمال مىگردد : اول بمعنى در براى ظرف مكان و ظرف زمان . و قوله تعالى : الم غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ . و قوله : أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ . و قوله : فِي بِضْعِ سِنِينَ . و قوله : فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ . دويم در مصاحبت بمعنى با . قوله تعالى : ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ اى معهم . سيوم تعليل بمعنى براى . قوله : ان امرأت دخلت النار فى هرة حبستها . و قوله تعالى : فَذلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ . چهارم استعلا بمعنى بر . قوله تعالى : لَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ . پنجم مرادف باء بمعنى به . قوله : و يركب يوم الروع منا فوارس يصيرون فى طعن الا باهر و الكلى اى بطعنها . ششم مرادف الى بمعنى بسوى . قوله تعالى : فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْواهِهِمْ اى الى افواههم . هفتم مرادف من بمعنى از . يق : ثلثين شهرا فى ثلثة احوال اى من ثلثة احوال . هشتم در مقايسهء ما بين مفضول سابق و فاضل لاحق . قوله تعالى : فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ . نهم در تعويض و آن را زايد دانند عوض از محذوف . يق : ضربت فيمن رغبت اى ضربت من رغبت فيه . دهم تاكيد و آن را نيز زايد دانند . قوله تعالى : قالَ ارْكَبُوا فِيها . و گفته‌اند بمعنى سببيت نيز مىآيد . يق : فى اربعين شاة شاة اى بسبب استكمال اربعين شاة يجب شاة . فى ( fi ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بمعنى ضرب در چنان كه گويند : صد ذرع زمين فى پانزده قران هزار و پانصد قران يعنى صد ذرع ضرب در پانزده قران . فى ( fi ) ا . ع . دهان . مر . فوه . فى ( fayyo ) ع . كلمهء تعجب و يا تأسف . يق : يافى . فى ( yya ) ا . ع . يعنى دهان من . مر . فوه . فى ( fay ' ) ا . ع . سايهء آفتاب از زوال تا غروب و سايهء آن را از صبح تا زوال ظل گويند . ج : افياعو فيوء . و نيز فئ : غنيمت . و تاراج و يغما . و خراج . و پاره‌اى از مرغ . و رجوع و بازگشت . و هو سريع الفئ من غضبه يعنى زود برميگردد از غضب و خشم خود و خشم وى به زودى فرو مىنشيند . فئ ( fay'a ) ع . كلمهء تعجب و يا تاسف . يق : يافئ . فئ ( fay ' ) م . ع . فاء فئ ( از باب ضرب ) : بازگشت . قوله تعالى : حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ . و يق : فاء المولى عن امراته اى كفر عن يمينه و رجع اليها . و فاء الغنيمة : گرفت غنيمت را . فيأة ( fay'at ) ا . ع . مرغى مانند عقاب . فيأة ( fay'at ) و ( fi'at ) ا . ع . بازگشت و رجوع . و هگام . فئات ( fe ' t ) ع . ج . فئة . فياح ( fay h ) و ( fayy h ) ص . ع . بحر فياح : درياى فراخ و وسيع . و كذلك : بحر فياح . فياح ( fay he ) ا . ع . اسم است غارت و تاراج را و تازيان در زمان جاهليت مىگفتند : فيحى فياح يعنى فراخ شواى غارت . فياحة ( fayy hat ) ص . ع . ناقة فياحة : ماده شتر بزرگ پستان بسيار شير . فياخر ( fay xer ) ع . ج . فيخر . فياد ( fayy d ) ص . ع . خرامنده و تبختر كنندهء در رفتار . فياد ( fayy d ) ا . ع . بوم نر . فياد ( fayy d ) و فيادة ( fayy dat ) ا . ع . آنكه بسيار پيچيد بر هر چه قادر شود و بخورد همهء آن را . فيادة ( fayy dat ) ص . ع . بسيار خرامنده و تبختركنندهء در رفتار . فيار ( fay r ) ا . پ . شغل و كار پيشه و عمل و صنعت . فياران ( fiy r ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو شاخهء زبانهء ترازو . فياش ( fiy c ) م . ع . مفايشة و برهم ديگر فخر نمودن و لاف زدن . و بسيار تهديد و وعيدهاى دروغ نمودن در جنگ . فياش ( fayy c ) ص . ع . مرد متكبر لاف زننده . و مهتر بسيار فضل و فزونى . فياشل ( fay cel ) ا . ع . ج . فيشلة . فياشل ( fay cel ) ا . ع . نام درختى . و نام چند پشتهء سرخ رنگ . فياض ( fayy z ) ص . ع . آب بسيار روان . و نهر فياض : جوى پر آب . و